سنجش مهارت و ارزیابی بعد از قبولی در آزمون یکی از بهترین تکنیک ها برای شناسایی نقاط قوت و ضعف متقاضیان به شمار می رود. یعنی همان نقطه ای که دانش نظری به صلاحیت حرفه ای مبدل می شود. در بسیاری از سیستم های آموزشی سنتی، قبولی در یک آزمون تئوری به معنی پایان مسیر بود. در حالی که بر اساس چارچوب ملی صلاحیت حرفه ای، آزمون کتبی تنها گام نخست است.
متقاضی پس از قبولی در آزمون باید برای اثبات توانایی واقعی خود در محیط کار، فرایند ارزیابی شایستگی را سپری کند. در این مرحله کارفرمایان و نهادهای حرفه ای به این اطمینان دست می یابند که فرد توانایی پیاده سازی آموخته ها در موقعیت های عملی را دارد.
هدف از سنجش مهارت و ارزیابی بعد از قبولی در آزمون چیست؟
تجربه ثابت کرده است که میان دانش آکادمیک و نیاز بازار کار یک شکاف وجود دارد. سنجش مهارت و ارزیابی بعد از قبولی در آزمون، پر کننده ی این شکاف به شمار می رود. هدف اصلی از این سنجش، احراز سه ضلع اصلی صلاحیت است:
- دانش
- مهارت
- شایستگی
زمانی که داوطلب در آزمون نمره قبولی را کسب می کند، دانش او تایید شده است؛ اما برای اثبات مهارت و شایستگی، نیاز به ارزیابی عملکرد دارد. این فرایند کمک می کند تا گواهینامه، فراتر از یک مدرک تئوری باشد. این امر به طور مستقیم بر روی ارزش رزومه و اعتبار حرفه ای فرد در بازار کار موثر خواهد بود.
فرایند سنجش و ارزیابی مهارت چگونه است؟
این فرایند طبق استانداردهای حرفه ای، به روش ترکیبی انجام می پذیرد. در این فرایند شاهد: سنجش عملکردی (مشاهده مستقیم عملکرد داوطلب)، بررسی شواهد و نمونه کار، تحلیل موقعیتی (ارائه سناریوهای واقعی شغلی و سنجش نحوه واکنش و حل مسئله داوطلب) خواهیم بود.
خلاصه: سنجش مهارت و ارزیابی بعد از قبولی در آزمون یکی از مهمترین فرایندها است چرا که عملا مهارت عملی فرد پس از دانش علمی او را اثبات می کند.
